Q&A

AI: Lesley van Koningsbruggen (1966-2023) – ook bekend als Lesley Beskey of De Prinses – heeft een heel eigen online en artistieke voetafdruk gecreëerd die draait om een fictief koninkrijk, muziek en conceptuele kunst. We kunnen haar het best kwalificeren als een kleurrijke, multi-getallenteerde, excentrieke doe-het-zelf-muzikant, levend kunstproject en ras-optimist.

Via haar online en offline alter ego “Prinses Lesley Beskey I van De Hooglanden” creëerde ze decennia een volstrekt eigen, nostalgische en taalkundig unieke wereld. Haar creatieve uitingen vallen uiteen in een paar duidelijke pijlers:

1. Multi-instrumentalist en Bandlid

Lesley is een muzikale duizendpoot. Sinds de jaren ’80 (de “Laaglandische jaartelling”) is ze actief geweest in talloze underground- en jeugdbands waarin ze vele instrumenten heeft bespeeld. De Prinses speelt onder andere onder de vlag van:

Lesley Beskey (Solo): Waarbij ze alle instrumenten, zang en opnames zelf verzorgt.

Bands uit haar jeugd (1984–1991): Zoals Amy’s Voyage (drums/zang), Zoo (drums/zang/keyboard), LouLou (bas/zang), Anon (keyboard/bas) en Rembo (bas/zang).

Kerozine Kikkers: Een project waarmee ze in de jaren 2000 diverse albums maakte (zoals Kwaak en Kikkerdril).

2. De Mythe van “De Prinses”

Lesley hanteert een ijzersterke, theatrale act waarin ze steevast spreekt in het koninklijk meervoud (“wij”). Ze presenteert zichzelf als de 17 lentes jonge Kroonprinses van De Hooglanden (dochter van Koning Octaaf XII), die zich regelmatig incognito begeeft onder haar “Laaglandische onderdanen” in steden als Hamsterdam (Amsterdam) en Tutrecht (Utrecht). Binnen de Amsterdamse drag- en LHBTQ+-cultuur — in het bijzonder rondom het bekende café de Lellebel — was ze een bekende en graag geziene verschijning, waar ze onder andere feesten (mede)organiseerde en presenteerde.

3. Uniek Taalgebruik (“Prinsesselijk” Jargon)

Kenmerkend voor haar kwalificatie is haar eigen gecreëerde vocabulaire. Teksten van haar hand staan bol van de speelse, unieke samenstellingen en verbasteringen, zoals:

Zwart goud (koffie) en een melkschommel uit de peuzelkroeg (milkshake uit de snackbar).

Aan de smikkel gaan (lekker eten) of een feliciflapstaart bakken.

Woorden als wobbele (sjokkend hardlopen) of verplaatsingen per stippekoets (haar beschilderde fiets) of Lesleybelle (haar denkbeeldige helikopter).

4. Filosoof van de Dagelijkse Dingen

Achter de speelse prinsessenjurk en de pippi-staartjes schuilt ook een scherpe observator. In haar handgemaakte opschrijfboekje deelt ze “Overpeinzinge” die variëren van maatschappijkritiek en politieke confrontaties (zoals een ontmoeting met Jan Peter Balkenende) tot diepe, relativerende wijsheden over menselijk gedrag, kunst en de vergankelijkheid van de tijd.

Kortom: Lesley van Koningsbruggen was een authentieke cultfiguur en een creatieve vrijbuiter die weigerde volwassen te worden volgens de regels van de maatschappij, en in plaats daarvan haar eigen koninkrijk heeft gebouwd.

AI: Prinses Lesley Beskey (voluit Prinses Lesley Beskey I van De Hooglanden) is de centrale, koninklijke spil in een kleurrijk en satirisch online universum. Het personage presenteert zichzelf in haar geschriften als de 17-lentes-jonge Kroonprinses van De Hooglanden en de dochter van de 48-jarige Koning Octaaf XII.

Achter dit theatrale bewind gaat een veelzijdig, muzikaal en artistiek platform schuil. Dit platform wordt gekenmerkt door de volgende aspecten:

Het Ontstaan van de Naam “Beskey”

De naam Lesley Beskey heeft een specifieke muzikale oorsprong die in de kronieken van de website wordt beschreven. Het personage vertelt hoe ze ooit gefascineerd raakte door het aanslaan van de twee laagste Bes-toetsen op een klavier. Dit specifieke geluid en deze lange golflengte grepen haar zo aan, dat ze het gevoel kreeg de ‘Bes’ zelf te worden. De naam Beskey (als in de Bes-toets) werd vanaf dat moment haar vaste muzikale identiteit en pseudoniem.

Muziek, Kunst en Vormgeving

Prinses Lesley fungeert als het overkoepelende gezicht van de zogeheten Prinses Lesley’s Prima Prinsesselijke ProductieParaPlu. Dit omvat een breed scala aan creatieve uitingen:

• Muziek: Onder de naam Lesley Beskey was de artiest actief als muzikant in diverse bands en gelegenheidsformaties, zoals de funky jazz/rockgroep Kerozine Kikkers, ZOO, Rembo en de Lellebel Leguanen.
• Modelzitten: Naast de muziek was de persoon achter de Prinses vele jaren actief als model voor verschillende tekenateliers.
• Creaties: De nalatenschap van de Prinses omvat talloze zelfgemaakte do-it-yourself-knutsels, cryptogrammen, eigen kledingontwerpen voor de kasteelbewoners en diverse verzamelingen.

Een Paradijsvogel in de Laaglanden

In de verhalen trekt de Prinses er regelmatig incognito op uit naar “De Laaglanden” (Nederland), bijvoorbeeld om zich in het feestgedruis van Amsterdam te storten. Online wordt zij door dierbaren omschreven als een echte “paradijsvogel” die in alle opzichten een heel eigen, non-conformistische en uiterst creatieve koers voer. Haar werk en belevingswereld worden gekenmerkt door een grote mate van vrolijkheid, humor en een uniek eigen taalgebruik.

AI: Hij is de officiële Koning en het Staatshoofd van De Hooglanden, en tevens de vader van de 17-lentes-jonge Prinses Lesley Beskey. Omdat hij vrijwel permanent in Zilverland vertoeft, heeft hij De Prinses volledig gevolmachtigd om De Hooglanden en haar onderdanen te besturen.

AI: Zij is de Hofsecretaresse en de rechterhand van Prinses Lesley. Zij bestiert de dagelijkse gang van zake en weet de enthousiaste opwellingen van De Prinses altijd in goede banen te leiden. Ze treedt vaak op als verteller van de muzikale kronieken en wordt nog al eens omschreven als iemand die “pittig en kittig haar zweepje over kleinburgerlijkheid laat wapperen”.

AI: Zij is het nichtje van Joke de Truffer. Mirjam is een tragikomisch personage bij wie werkelijk alles misgaat. Ze is ontzettend onzeker en daarom steevast “een beetje sip” (of op haar sipst). Ze heeft een hond genaamd ‘Borstel’. In de verhalen krijgt ze regelmatig te maken met fysieke tegenslagen (zoals een arm in een mitella na een poging een Bes-akkoord te spelen, of talloze wespensteken tijdens een koninklijk uitstapje).

AI: Softie is de trouwe, persoonlijke valet van De Prinses en ambieert alleen haar welzijn en het vergenoegen van haar wensen. Softie kon een keer niet mee op koninklijke kampeerexcursie omdat hij getroffen was met “een hoogpollige hooikoorts”.

AI: Zij is een vaste en graag geziene gast tijdens de ‘PretPartijtjes’ op Het Kasteel. Chladmai wordt omschreven als de vrijgevochten lesbische moslima van De Hooglanden. Ze volgt de politiek in de Laaglanden (Nederland) op de voet en steekt haar ongezouten mening niet onder stoelen of banken. Bij optredens verzorgt ze vaak Arabische muziek en het is altijd een verrassing hoe ze verschijnt: “in burka of juist helemáál niet”.

AI: Een contemplatieve verschijning die soms haar opwachting maakt op het kasteel, mits zij zich kan losrukken uit haar “eindeloze bespiegelingen op de gewenste melange van het diepe verhevene en het hoge sensuele”.

AI: Tijdens de wintermaanden rijst zij af van de Noordelijke IJsjes om licht en vrolijkheid te verspreiden in en rond Het Kasteel en daarbuiten, ook bij gelegenheid in de Laaglanden. Haar bekendste wapenfeit is het nummer ‘Oh Kerstman’, dat wordt omschreven als een sexy, bluesy en jazzy liedje met een smeuïge tekst. Ze werd hiermee ooit uitgeroepen tot publieksfavoriet tijdens een kerstshow, al was ze op het moment van de prijsuitreiking zelf al gevlogen.

AI: Humus draagt zorg voor de oogstrelende tuinen, perken en paden van het omringende parklandschap van Het Kasteel. In zijn vrije tijd geeft hij zich – onder het genot van de nodige spiritualiën – regelmatig over aan jolijt, jubel, leut en karaoke in het plaatselijke estaminet.

Jazeker, er zijn nog een aantal personages maar die worden meer zijdelings genoemd, zoals:

Professor Naq van Vleuten
– Een cryptische en ambigue BètaBeoefenaar. Op hem wordt doorgaans een beroep gedaan voor alle zaakjes wat ook maar enigszins van doen heeft met exacte wetenschappen.
– de oude bijnaam en het vroege incognito-pseudoniem van Prinses Lesley zelf, stammend uit haar schooltijd in de Laaglanden (Utrecht). Binnen de vroege geschiedenis en de kronieken wordt over de oorsprong de volgende details beschreven: aan het eind van de jaren ’80, toen de persoon achter de Prinses op de middelbare school (het Thorbecke in Utrecht) zat, was ze onder klasgenoten en leraren bekend onder de bijnaam ‘Naq van Vleuten’ wegens haar talent in exacte vakken en omdat ze toen in Vleuten woonde.

Keizer Karel Korrekt VI
Een taalpurist die nog wel eens inkomende correspondentie van Laaglandiese onderdanen nauwgezet ‘speurpluist’ op taal- en stijlfouten.

Detective Mathilde 
Wordt regelmatig door De Prinses ingeschakeld als zij iets ‘kwijtverlore’ is.

Securio Stopnaald 
Wordt ingeschakeld als De Prinses even geen tijd heeft om zelf haar kleding te ontwerpen.

Bik de Beitel (dorpje Ambachtshere) en Titus Timmerfijn, de ambachtelijke vakmannen van Koninklijke KnutselKiosk ‘De spijker op ze kop’ (helaas verblijft Titus momenteel in het relativeringssanatorium De Lange Adem waar hij begeleid wordt bij het geestelijk verwerken van een enorme hoeveelheid geknutsel alsmede de stress om zijn vrouw die aan het bevallen is in de Koninklijke KraamKamerKliniek van een dochter, genaamd Tietje Timmerfijn. Zij zal – pas over een hele hoop jare – het bedrijf van haar vader gaan overneme).

AI: De wereld van de Hooglanden en Prinses Lesley lijkt op het eerste gezicht misschien op een sprookje voor kinderen, maar is in de praktijk duidelijk gericht op volwassenen.

Het project gebruikt weliswaar een speelse, bijna kinderlijke esthetiek — met een kasteel en vrolijk taalgebruik als “Hoffelijk hallootje” — maar de laag daaronder is gelaagd, satirisch en conceptueel.

De wereld is om een aantal redenen juist voor een volwassen (en vaak artistiek) publiek bedoeld:

1. Satire op de grotemensenwereld

Prinses Lesley gebruikt de Hooglanden als een spiegel voor onze eigen ‘Laaglandse’ maatschappij. Zo is er een Bestuurstersbolwerk van Liefde, Geluk, Tolerantie, Empathie en Diversiteit en wordt er een parodie gemaakt op de Nederlandse politiek (zoals de ‘Prinsesje-dag’ in plaats van Prinsjesdag). Ook de interacties met echte politici, zoals een humoristische anekdote over een stroeve ontmoeting met voormalig premier Jan Peter Balkenende, laten zien dat de context maatschappijkritisch en volwassen is.

2. De Amsterdamse underground- en queer-cultuur

Het universum van de Prinses is diep geworteld in de Amsterdamse kunst- en nachtcultuur. Het personage ‘Prinses Lesley’ deed bijvoorbeeld mee aan Amsterdamse travestieverkiezingen. In 2006 won ze zelfs de titels Miss Lellebel en Miss Travestie Holland.

De verhalen op haar platform beschrijven de feesten en de nasleep daarvan met veel zelfspot: zo schreef haar fictieve hofsecretaresse Joke de Truffer eens dat de Prinses na het winnen van de titels met een “Meervoudige TitelStoornis” was opgenomen in relativeringssanatorium De Lange Adem. Dit soort absurde, droge humor en de queer-referenties vliegen over het hoofd van een kind, maar resoneren perfect bij een volwassen publiek.

3. Complexe maatschappelijke thema’s

In het kasteel van de Prinses wonen personages die heel bewust zijn gecreëerd om volwassen maatschappelijke thema’s bespreekbaar te maken. Een van de vaste gasten op haar “PretPartijtjes” is bijvoorbeeld Chladmai Chastfrai, die wordt geïntroduceerd als een “vrijgevochten Lesbiese moslima” die de Laaglandse politiek op de voet volgt. Door dit soort personages te gebruiken, sneed Lesley thema’s aan als religie, seksualiteit, non-conformisme en mentale gezondheid.

Een veilige haven voor de ‘innerlijke cult’

Je kunt de Hooglanden het beste zien als een vorm van escapisme voor volwassenen. Lesley creëerde een wereld waarin de hardheid, bureaucratie en de ‘saaie’ regels van de volwassen maatschappij buitenspel werden gezet. Het nodigt volwassenen uit om de ironie van het leven in te zien en weer te durven spelen, zonder de diepgang en de scherpe maatschappelijke blik te verliezen.

AI: Ja, die scheidslijn was niet alleen vaag, maar dat was een uiterst bewuste, artistieke en psychologische keuze. Lesley speelde een geraffineerd spel met identiteit, waarbij de grens tussen de maker en het personage doelbewust vloeibaar werd gehouden.

In feite was ‘Prinses Lesley’ geen typetje dat na een optreden weer in de kast werd gehangen; het was een verlengstuk van Lesleys eigen belevingswereld. Hoewel de anthologie is geschreven in een satirische, sprookjesachtige derdepersoonsvorm, vormt het in feite haar sterk gecamoufleerde, autobiografische levensverhaal. Dit uitte zich op een aantal bijzondere manieren:

1. Praten in de derde persoon (en de koninklijke ‘wij’)

In correspondentie, online uitingen en bio’s schreef Lesley vaak over haarzelf in de derde persoon, of vanuit de koninklijke meervoudsvorm (pluralis majestatis). Er werd gesproken over wat “De Prinses” vond, deed of besloten had. Hierdoor ontstond er voor de buitenwacht een ongrijpbare frictie: sprak je nu met de Utrechtse muzikant, of met de troonopvolgster van de Hooglanden?

2. Het samensmelten van biografieën

De ‘werkelijke’ biografie van Lesley (zoals het spelen in bands in de jaren ’80 en ’90) werd naadloos verweven met de mythologie van de Hooglanden. Zo werden reële muzikale herinneringen of ontmoetingen in Utrecht (of ‘Tutrecht’) in de officiële geschriften van het fictieve koninkrijk getrokken. De echte wereld en de fantasiewereld werden zo één grote, doorlopende theatervoorstelling.

3. Bescherming en autonomie

Het vaag houden van die grens had ook een duidelijke functie. Door volledig op te gaan in alterego’s als Prinses Lesley of Lesley Beskey, creëerde Lesley een veilige, autonome zone waarin absolute creatieve vrijheid bestond. In de Hooglanden golden de wetten van de ‘Laaglanden’ (de gewone, soms saaie maatschappij) niet. Het bood de ruimte om ongeremd non-conformistisch, vrolijk, absurd en kwetsbaar te zijn.

Voor de mensen die met Lesley werkten of de projecten volgden, zorgde dit weleens voor verwarring, maar dat was precies de bedoeling. Het dwong de toeschouwer om mee te gaan in de verwondering: in de wereld van Lesley was de fantasie simpelweg net zo echt als de werkelijkheid.

AI: Ja, dat is een zeer bewuste, doelgerichte keuze, al is het woord “keuze” misschien nog te zwak uitgedrukt. Het is een bewuste levenshouding en een artistiek statement.

Achter het kinderlijke en excentrieke masker van De Prinses schuilt een scherpe, filosofische weigering om zich te conformeren aan de rigide, grijze regels van de “volwassen” Laaglandse maatschappij. Haar kinderlijke uitstraling is in feite haar grootste kracht en haar belangrijkste wapen.

Dit is waarom Lesley hier heel bewust voor kiest:

1. De “vrijheid van het kind” als artistiek protest

Voor Lesley staat de volwassen wereld vaak synoniem voor saaiheid, bureaucratie, prestatiedruk en intolerantie. Door zichzelf hardnekkig te presenteren als een “17-jarige prinses” die in haar eigen sprookje leeft, claimt ze de ultieme vrijheid. Kinderen mogen immers onbevangen zijn, spelen, dromen en de wereld inkleuren zonder dat ze direct veroordeeld worden. Lesley gebruikt die kinderlijkheid als een schild om de grauwe realiteit buiten de deur te houden en puur vanuit verwondering te leven.

2. Het ontwapenende effect

Het kinderlijke jargon en de excentrieke jurken werken extreem ontwapenend. In de LHBTQ+-scène en tijdens haar optredens gebruikt ze deze act om muren te doorbreken. Mensen die zich normaal gesproken defensief of serieus opstellen, ontdooien zodra ze worden aangesproken door een “Prinses” die het heeft over smikkelen, fakkeltjes en koddige onderdanen. Het haalt de agressie en de zwaarte uit het dagelijks leven.

3. De hofnar-functie (Spelen met macht)

Historisch gezien was de hofnar de enige aan het hof die de koning de waarheid mocht vertellen, juist omdat hij zich gedroeg als een “gek” of een kind. Lesley doet precies hetzelfde, maar dan omgekeerd: zij speelt de koninklijke hoogheid die de Laaglandse burgers en politici een spiegel voorhoudt. Door haar excentrieke verschijning kan ze maatschappijkritiek leveren, taboes doorbreken en politieke statements maken zonder dat het belerend of zwaarmoedig wordt.

4. Bewust contrast met serieuze muziek

Dat het een bewuste gelaagdheid is, blijkt ook uit haar muzikale achtergrond. Iemand die als multi-instrumentalist complexe undergroundmuziek kan arrangeren en opnemen, bezit een hoge mate van focus en vakmanschap. De keuze om die serieuze muzikale basis te verpakken in toegankelijke liedjes is een bewuste artistieke paradox. Het is haar manier om te laten zien dat kunst niet pretentieus hoeft te zijn om waarde te hebben.

Als Laaglanders haar gedrag bestempelen als “kinderlijk”, is dat voor Lesley juist het bewijs dat haar project slaagt. Ze weigert haar fantasie op te offeren op het altaar van de volwassenheid. Zoals ze zelf in haar kronieken vaak doorschemerd: het is niet De Prinses die gek is, maar de Laaglandse maatschappij die vergeten is hoe ze moet spelen.

AI: Lesley liet haar creativiteit voornamelijk los op de volgende gebieden:

Muziek (Soloprojecten & Bands): Dit was een van haar belangrijkste creatieve uitlaatkleppen. Ze schreef eigen nummers, zong, en bespeelde een breed scala aan instrumenten (waaronder drums, basgitaar, gitaar, piano, keyboard en orgel) in diverse bands en tribute-projecten. Daarnaast verzorgde ze onder het pseudoniem Lesley Beskey minimalistische live-achtergrondmuziek (met één gitaar en versterker) tijdens kunstexposities.

Conceptuele kunst & Storytelling: Ze bedacht het complete, gelaagde universum van De Hooglanden van Koning Octaaf XII. Ze schreef fictieve geschriften, hield dagboeken bij vanuit haar personages en creëerde een uitgebreide mythologie waarin ze satire, maatschappijkritiek en humor met elkaar verweefde.

Performance art & Theater: Haar alterego’s waren een vorm van doorlopend theater. Ze trad hiermee naar buiten, bezocht evenementen ‘incognito’ (soms ook als haar heldin Pippi Langkous) en deed mee aan travestieverkiezingen in de Amsterdamse uitgaans- en cultuursector.

Modelwerk: Naast haar muzikale bijdragen in de kunstsector was Lesley ook creatief betrokken als model in diverse kunst- en schildersateliers in Utrecht.

Schrijven & Journalistiek (in-universe): Binnen haar projecten bracht ze onder andere de Kerozine Krant uit en schreef ze uitgebreide overpeinzingen en poëtische stukken, zoals haar persoonlijke verhaal over de spirituele betekenis achter de pianonoot ‘De BesKey’.

AI: Taal speelde een enorme en onmisbare rol in het werk van Lesley. Het was niet zomaar een communicatiemiddel, maar een instrument waarmee een compleet universum werd geboetseerd, gekleurd en tot leven werd gebracht.

Haar relatie met taal was uniek, speels en gelaagd, en uitte zich op een aantal heel specifieke manieren:

1. Klanktaal en eigen spelling

Binnen de wereld van de Hooglanden creëerde Lesley een heel eigen idioom en grammaticale logica. Ze paste de spelling bewust aan naar hoe woorden klinken of om ze een zachter, vriendelijker karakter te geven.

Ze schreef consequent “eige”, “hebbe”, “verzorge” (zonder de eind-n).

De harde ‘g’ in woorden werd vaak vervangen door een ‘s’ of zachtere klanken, zoals in “Laaglandiese” en “lesbiese”.

Ze smolt woorden op een expressieve manier samen tot nieuwe begrippen, zoals “automagies” (een prachtige kruising tussen automatisch en magisch), “PretPartijtjes”, “Bestuurstersbolwerk” of “TitelStoornis”.

2. Formele hoffelijkheid gemengd met popcultuur

Haar alterego ‘De Prinses’ bediende zich van een unieke taalstijl die het midden hield tussen plechtstatig koninklijk taalgebruik en een vrolijke, haast stripfiguur-achtige dynamiek.

Groeten deed ze steevast met een koninklijk en tegelijkertijd ontwapenend “Hoffelijk hallootje” of “Hallootje Petootje”.

Ze hanteerde consequent de koninklijke meervoudsvorm (“wij zijn Prinses Lesley”, “omdat wij nog wel eens modelzitte”), maar combineerde die deftigheid moeiteloos met de rebelse en kleurrijke energie van haar grote inspiratiebron Pippi Langkous. Dit contrast maakte haar taalgebruik direct herkenbaar en humoristisch.

3. Woorden als verlengstuk van muziek

Voor Lesley waren taal en muziek onlosmakelijk met elkaar verbonden. Waar ze haar diepste gevoelens normaal gesproken “via die zwarte toets de zaal met publiek in slingerde”, zocht ze in haar schrijven juist naar manieren om die abstracte muzikale emoties in concrete woorden te vatten.

Als ze schreef, deed ze dat met een enorme poëtische kracht. Ze kon een muzikale ervaring omschrijven als een fysieke gewaarwording, waarbij woorden een bijna tastbare vorm aannamen. Ze schreef dan over “een kubieke meter donkerpaars beton” of “de laatste amplitude-uitslagjes” van een geluidsgolf. Taal werd gebruikt om het onhoorbare visueel en voelbaar te maken.

Taal was voor Lesley de ultieme verf waarmee ze haar eigen werkelijkheid inkleurde. Door de regels van de standaardtaal los te laten, creëerde ze — net als in haar muziek — een autonome vorm van pure, creatieve vrijheid.

Binnen dit specifiek hoekje van haar universum liet ze haar taalkundige creativiteit volledig de vrije loop:

Cryptogrammen & Raadsels
Op deze pagina daagde Lesley haar bezoekers en ‘onderdanen’ uit met zelfbedachte, cryptische hersenkrakers. Dit waren geen standaard puzzels uit de krant, maar taalkundige doolhoven die volledig waren doorspekt met haar eigen humor, absurdisme en de logica van de Hooglanden.

Gedichten & Rijm
Lesley gebruikte poëzie als een directe, intuïtieve vorm van expressie. Haar gedichten bewogen zich vaak tussen melancholie en vrolijke nonsens. Taal werd hier ritmisch ingezet, waarbij klank en gevoel belangrijker waren dan de officiële grammaticaregels van de Laaglanden.

‘Omklappers’ (Woordspelingen en Taalgrapjes)
Onder de noemer ‘omklappers’ speelde Lesley met de dubbele betekenis van woorden. Ze nam bestaande uitdrukkingen, spreekwoorden of alledaagse zinnen en ‘klapte’ ze inside-out of gaf er een absurde draai aan. Het was haar manier om te laten zien hoe flexibel en kneedbaar taal eigenlijk is als je de vaste kaders durft los te laten.

Neologismen & Lettergreepknutselen
Zoals we al eerder zagen bij woorden als “automagies”, was deze pagina de kraamkamer voor haar eigen woordcreaties. Ze knipte bestaande woorden op, plakte lettergrepen op een onverwachte manier aan elkaar en creëerde zo een heel nieuw vocabulaire om haar unieke belevingswereld mee te omschrijven.

Het is een fantastisch onderdeel van de site dat perfect laat zien dat Lesley taal niet alleen gebruikte om haar verhalen te vertellen, maar taal zélf zag als een creatief materiaal — net als de klei in een atelier of de noten op een piano — om mee te knutselen, te boetseren en te spelen.

AI: Als we de kwalificaties multigetalenteerd en hoogbegaafd langs de algemene en wetenschappelijke maatstaven leggen, is het antwoord op beide vragen een overtuigende ja — al uit die begaafdheid zich bij haar op een volstrekt onorthodoxe manier.

In de psychologie en de kunsten kijken we dan naar specifieke patronen van creativiteit, intelligentie en autonomie.

1. Multigetalenteerd (Multipotentieel)

Volgens de algemene maatstaven ben je multigetalenteerd als je uitblinkt in meerdere, wezenlijk verschillende disciplines. Lesley voldoet hier overduidelijk aan. Haar talenten zijn niet beperkt tot één kunstvorm; ze versterken elkaar in een multidisciplinair totaalkunstwerk:

Muzikaal (De Multi-instrumentalist): Ze beheerst het hele spectrum van compositie en uitvoering. Ze speelt drums, bas, gitaar, keyboard, arrangeert haar eigen muziek en verzorgt de zang. Het vermogen om al deze disciplines op gehoor en gevoel samen te brengen tot complete albums (zowel solo als in bands) getuigt van een bovengemiddeld muzikaal talent.

Taalkundig & Literair: Het vermogen om een consistent, organisch en uniek jargon te creëren — en dit decennialang vol te houden in honderden geschreven pagina’s — vereist een enorme taalkundige creativiteit en een fijngevoeligheid voor ritme, klank en betekenis.

Conceptueel & Theatraal: Het bouwen van een complete mythologie (het Koninkrijk der Hooglanden) met een eigen geografie, geschiedschrijving en personages, is een vorm van ‘world-building’ die je ook ziet bij top-auteurs en conceptueel kunstenaars.

2. Hoogbegaafdheid

Bij hoogbegaafdheid denken veel mensen primair aan een hoog IQ (boven de 130) of academisch succes. De moderne psychologie (zoals het Delphi-model of de theorieën over creatieve hoogbegaafdheid) kijkt echter veel breder naar hoogbegaafdheid als een existentiële zijnswijze.

Als we kijken naar de kenmerken van creatieve, non-conformistische hoogbegaafden, past Lesley perfect in dit profiel:

Autonomie en non-conformisme

Hoogbegaafden hebben vaak een extreem sterke innerlijke kompas en een drang naar autonomie. Ze weigeren zich aan te passen aan maatschappelijke conventies als die voor hen onlogisch of verstikkend voelen. Lesley’s bewuste keuze om de “grijze volwassenheid” af te wijzen en haar eigen realiteit te scheppen, is een schoolvoorbeeld van deze radicale autonomie.

De “Overexcitabilities” (Bovengemiddelde gevoeligheden)

De Poolse psycholoog Kazimierz Dąbrowski stelde dat hoogbegaafden gekenmerkt worden door overexcitabilities (een verhoogde intensiteit van de psyche). Bij Lesley zie je twee varianten hiervan heel sterk terug:

Verbeelding (Imaginational): Een extreem rijke innerlijke belevingswereld, dromen die als realiteit worden ervaren, het vermogen om de werkelijkheid te transformeren tot een sprookje.

Creatief-Intellectueel: Een brein dat nooit stilstaat, dat constant verbanden legt tussen losse flarden (politiek, filosofie, maatschappij, nostalgie) en dit omzet in productie (muziek, tekst, kunst).

Divergent denken

Hoogbegaafden blinken uit in divergent denken: het genereren van veel verschillende, originele oplossingen en ideeën voor een probleem of situatie. Waar een gemiddeld mens de realiteit accepteert zoals die is, creëert Lesley een parallel universum om met die realiteit om te gaan. Haar “Overpeinzinge” tonen een diep, filosofisch inzicht in de menselijke natuur dat de oppervlakkige alledaagsheid ver overstijgt.

De Paradox van de Maatstaf

Het ironische is dat de “algemene maatstaven” van de Laaglandse maatschappij vaak moeite hebben met het categoriseren van mensen zoals Lesley. Omdat haar intelligentie en talenten zich niet vertalen in een traditionele academische carrière of commercieel succes, wordt het door de buitenwacht soms gereduceerd tot “bizar” of “excentriek”.

Wie echter door de prinsessenjurk heen kijkt, ziet een geest met een uitzonderlijke complexiteit, een enorme scheppingsdrang en een cognitieve flexibiliteit die naadloos aansluiten bij de definities van een multigetalenteerd en hoogbegaafd individu.

In de openbare kronieken, dagboeken en overpeinzingen van De Prinses/Lesley zijn tal van concrete voorbeelden te vinden die haar multidisciplinaire talenten, conceptuele denkkracht en autonome levenshouding illustreren.

Hier zijn een aantal tastbare voorbeelden:

1. Voorbeelden van haar Multitalent (Multipotentieel)

Zelfstandige studio-opnames: In haar eigen zolderkamer/studio (later bekend als Studio De Roestige Kroon) nam ze demo’s op zoals het vroege nummer ‘(Not) the only one’. Hierin verzorgde ze niet alleen de tekst en de zang, maar speelde ze ook alle instrumenten zelf in. Haar vroege werk vertoont complexe tempowisselingen en modulaties, wat in de muzikale wandelgangen ook wel als symfopop of progrock wordt omschreven.

Ontwerpen van breinbrekers: Haar creativiteit beperkt zich niet tot klanken en letters. Ze ontwerpt daarnaast zelf complexe visuele en cognitieve puzzels, zoals haar handgemaakte ‘Oefenruimteraadsel’.

Handgemaakte boekjes: Haar befaamde ‘opschrijfse boekje’ maakt en bindt ze volledig zelf. De kaft is een patchwork van reepjes papier en plakband, en de agendapagina’s binnenin tekent en dateert ze helemaal met de hand.

2. Voorbeelden van Conceptuele Denkkracht (World-building)

Haar parallelle universum ‘De Hooglanden’ (gelegen in het koninkrijk Schatland) is tot in detail uitgedacht:

Eigen valuta en post: Het land heeft een eigen munteenheid en postzegels waarvan de waarde wordt uitgedrukt in HP (Hooglandiese Peculant).

Geografie en Klimaat: Ze schreef een complete geografische handleiding waarin de diverse ecosystemen van het land worden beschreven (zoals de kalig groene Basis-Hooglanden en de watervallen in het westen).

Politiek systeem: Ze bedacht een unieke staatsvorm voor haar koninkrijk: een “gekozen monarchie” waar wetten per decreet worden uitgevaardigd, maar waar burgers een bindend referendum kunnen aanvragen, mits zij hun stem inhoudelijk en met kennis van zaken onderbouwen.

3. Voorbeelden van Divergent Denken & Scherpe Filosofie

In haar handgeschreven “Overpeinzinge” deelt ze aforismen (korte, bondige wijsheden) en maatschappelijke analyses die getuigen van een diep, analytisch brein:

Technologische vooruitblik: Al in haar vroege notities filosofeerde ze over de gevaren van kunstmatige intelligentie. Ze schreef dat échte kunstmatige intelligentie zich vermoedelijk heel lang schuil zou houden om zich onopgemerkt verder te ontwikkelen tot het vele malen slimmer is dan de mens, om vervolgens wereldwijd toe te slaan.

Socio-economische analyse: Ze formuleerde scherpe maatschappijkritiek over de verdeling van rijkdom: “Er is een klein clubje van 10% van de hele wereld die al het geld, goederen en diensten naar zich toe trekt. Dat geld (…) wordt onttrokken aan twee dingen: de arbeiders en de aarde. Die worden beide gebruikt, uitgebuit en leeggezogen.”

Wiskundige mijlpalen: Haar fascinatie voor cijfers en tijd blijkt uit het feit dat ze exact uitrekende wanneer haar “miljardste versecondeseconde” (24 maart 1998) en haar “20.000-ste verdagdag” (18 april 2021) plaatsvonden, compleet voorzien van een zelfgemaakte herdenkingstekening.

4. Voorbeelden van Non-conformisme en Autonomie

De confrontatie met Balkenende: Toen ze voormalig premier Jan Peter Balkenende ontmoette, bleef ze resoluut in haar rol als Prinses. Balkenende wist zich ongemakkelijk geen houding te geven, sprak haar verkeerd aan en probeerde zich er met een opmerking over haar “leuke jurkje” vanaf te maken — wat Lesley in haar dagboek direct analyseerde als een zwakke ontwijking van haar politieke punt.

De “Stippekoets” op de Ceintuurbaan: In haar dagboeken beschrijft ze hoe ze op haar versierde fiets op Koninginnedag door Amsterdam rijdt en luidkeels haar eigen slogans roept (“Ruim ruim baan voor de majesteit, we zijn wat vlugjes want we hebben weinig tijd”). Wanneer ze per ongeluk de spiegel van een taxi rijdt, lost ze dat niet op met Laaglandse stress, maar gaat ze direct op de Ceintuurbaan over tot een succesvolle “repareerpoging” om vervolgens haar weg te vervolgen.